جنگ بده

تو جنگ آدما گم ميشن

جنگ هیچ وقت تمام نمیشود. شروع می شود با هیاهوی بسیار و حتی با شور و شوقی عجیب. اما هرگز تمام نمیشود. با عواقب وخیمی که از خود به جا می گذارد تا ده ها سال ادامه مییابد. جنگ جنگ می آورد. به خصوص در جوامع ابتدایی و مناطقی از جهان که روی گسل های عمیق قومی مذهبی نژادی ..هستند جنگ هیچ وقت به خاکستر نمی ن

https://www.alarabiya.net/ar/politics/2017/06/16/

اگه یه کم عربیتون خوبه و حالیتون میشه این مقاله رو بخونید عنوانش هست بازی تمام شد نامه من به مردم قطر و همه اعراب

من خوندم و چیزهای جالبی فهمیدم سیر تغییر و تحولات خاورمیانه در سایه حضور قدرت های بزرگ و گروه های اسلام سیاسی را بررسی کرده

درد ما اینحاست نه در دیرالزور حالا نه اینکه بدمون بیاد سپاه با موشک جایی را بزند بزند نزند توفیری هم ندارد وقتی دزدان بیت المال شبانه روز دارند می برند و می خورند وقتی تو در مدار صفر درجه حرکت می کنی چه فرقی می کند موشک از کنارت رد شود یا ماهواره بدبختیم برادر و این کارها هم از بدبختی ما سر سوزنی کم

مدتی بود که سودا زده یک نفر بودم حالا اون کی بود و چی بود بماند یا من کی هستم اون یک چیزی بود برای خودش و من و من هم یک چیزی هستم برای خودم منتها چیزی که بود سودایی شدنم با باورهایم نمی خواند باورهای مارکسیستی نابم رفتارم را تایید نمی کردند و دچار نوعی تضاد ایدئولوژیک در ساختار پسیکولوژیکم شده بودم

اصولگراهای بدبخت در انتخابات اخیر کلاهی سرشان رفت که نه تنها سر و گوش بلکه ریش آن ها را هم پوشش داد

مثلث برمودای لاریجانی و رحمانی فضلی و عسگری طوری انتخابات را برای روحانی درآوردند و رییسی و قالیباف و تمام اصولگراها را غرق کردند که خودشان هم نفهمیدند چه شد

شاد نیستیم چونکه همه چیزمون شکل اقتصادمون رو به خودش گرفته

راکد و فرسوده و مرده

اقتصاد ورشکسته ایران کم کم داره روح و روانمان رو هم به شکل خودش درمیاره

مردم فهمیدن چه خبره

دولت میگه از رکود عبور کردیم

ولی مردم میبینن اتفاقی نمیفته

تازه فقط عبور از رکود مهم نیست

یک فاز مهمتر که همه منتظرش هستند

و هدف اقتصاده رفاه اقتصادیه

که دیگه کاملا مطمئن شدیم سرابی بیش نیست

نمیدونم این چه حسیه که پیداکردم... انگار جهان و تاریخ و همه ما با هم در حال عبور از یک پیچ بزرگ هستیم انگار دنیا داره دوره میزنه یا از یک مسیر به مسیری دیگر می ره انگار مرحله ای از تاریخ داره تمام می شه و مرحله ای دیگر آغاز می شه نشانه های عجیبی که در دور و بر خودمان میبینیم مثل ظهور داعش جنگ های پ

دارم فیلم وسترنی با بازی انتونی کویین میبینم اول فیلم انتونی کویین به عنوان یک غریبه وارد شهری می شود و جلو یک مشروب فروشی با مرد دیگری حرف می زند ته حرف هایشان این می شود کویین به مرد می گوید از یک تا سه بشمار مرد هم می شمارد 1 2 3 و بعد قهرمان جاویدان سینما تفنگش رامی کشد و مرد را می کشد البته خو

الهي چشم ما را چشمه نکن

در غم دوري عزيزان

از انجا که بعد از حوادث تروریستی دیروز داعش در حمله به مجلس و ارامگاه اقای خمینی هیچکدام از مسئولین محترم نظام به روی و ریش مبارک خود نیاوردند که به شهدای این عمل تروریسنی تسلیتی ناقابل عرض کنند و صدا و سیما هم که سخت دل مشغول شهریه مهد کودک ها و خواص کود شیمیایی است بنده به عنوان عضو کوچک این جامعه

یک چیزی در تاریخ و جامعه ایران تازه است یک چیری که قبلا نبود من دوست دارم اسمش رو بذارم چهره مردم انتخاب گر انگار از دل تاریکی های تاریخ ایران داره کم کم چهره ای و سیمایی نمودار میشه سابق بر این چنین چیزی ما نداشتیم برای من که فوق لیسانس تاریخ هستم وبرای دکتری تاریخ هم قبول شدم تقریبا!! شهادت می ده

خوب تقریبا مشخصه که روحانی پیروز انتخابات شده دو نگاه میشه به این نتیجه داشت 1- پوپولیسم را شکست دادیم این بار دیگه پوپولیسم را شکست دادیم روحانی نیومد در تلویزیون بگه مردم صدای انقلاب شما را شنیدم یا به چیز چیز بیافته یا بگه من شکایت خودم رو پیش خدا می برم نه روحانی زد به سیم آخر فهمید اگه وا بده

گاهی می روی

که یعنی خداحافظ

دوباره شبش

فردایش برمی گردی

با لبی خندان و سلامی

اینگونه در خانه قلبم

رفت و آمد می کنی

تو همه چیز منی

بی تومن چیزی که ندارم هیچ

به دنیا بدهکار هم می شوم

من نمی دانم چه آرزویی کرده بودم

چه خوابی دیده بودم

که تعبیرش تو بودی

انگار خداوند

به جای من

تو را برای من

آرزو کرده بود

هر چه بودی

خوب بودی

تو آنقدر خوبي

که وقتي به ستاره ها

نگاه مي کنم

به ياد تو ميافتم